എന്റെ ബാല്യകാലസ്മരണകളെ പുരസ്കരിച്ച് പണ്ട് ഞാന് കൊച്ചു കൊചു ചെറുകഥകള് എഴുതിയിരുന്നു 1980 ല് ... ഒരു നോട്ടു പുസ്തകത്തില് എഴുതി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കഥകള് ഒന്നും തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന് ശ്രമിക്കാഞ്ഞത് അതത്ര നല്ല കഥകളൊന്നു മല്ല എന്ന തോന്നലോ സ്വയം വിമര്ശനമോ ഒക്കെയായിരിക്കാം. അങ്ങനെ പത്തു പതിനഞ്ചു കൊല്ലത്തിനു ശേഷം എന്റെ മകള് അതെടുത്ത് വായിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു ഉപ്പാ വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്ഇത്ഏതെങ്കിലും പത്രത്തിന്അയച്ചു കൊടുക്കണം...
അവള് തന്നെ കടലാസിലേക്ക് അക്ഷരത്തെറ്റില്ലാതെ പകര്ത്തിത്തരികയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ സ്വന്തമെന്നു കരുതിയിരുന്ന ഒരു പത്രത്തില് അത് കൊടുത്തു. ഒറ്റ അപേക്ഷയേഉണ്ടായിരുനുള്ളു. പ്രസിദ്ധീകരണയോഗ്യമല്ലെങ്കില് മടക്കി അയക്കണം അതിനുള്ള തപാല് മുദ്രഒട്ടിച്ച് ലക്കോഡും അടക്കം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ആദ്യ കൃതി വെളിച്ചം കാണുന്നതും കാത്ത് ആകാം ഷയോടെ ഒരുപാടിരുന്നു. കാണാനില്ല. പിന്നെ കഥകള് മടക്കിക്കിട്ടാനായി ശ്രമം വിളിക്കും ... അസ്സലാമു അലൈകും ഞാന് .... രണ്ടു ചെറുകഥകള് തന്നിരുന്നു. മറുപടി .. "ളേക്കും സ്ലാം" ഉടന് അയക്കാം ... മറ്റുതെരക്കുകളുള്ളതുകൊണ്ടും ജീവസന്ധാരണത്തിന്ന് ഈശ്വരന് മറ്റു വഴികള് കാണിച്ചു തന്നിരുന്നതുകൊണ്ടും സമയം പോകുന്നത് അറിഞ്ഞില്ല.. മൂന്നു നാലുതവണ ളേക്കും സ്ലാം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും മനസിലായി അതു മടക്കിക്കിട്ടാന് പോകുന്നില്ല എന്ന്...
ദുര്യോഗം നോട്ടു ബുക്ക് കാണാതായിരുന്നു.......
ഈയിടെ പഴയ പുസ്തകങ്ങള്ക്കിടയില് നിന്നും അതു വീണ്ടു കിട്ടിയപ്പോള്
ചിരിച്ചുകൊണ്ട്ഞാനോര്ത്തു ... "ലേക്കും സ്ലാം "
"Yes it was a slam on my face .... "
എനിക്കു പിഴച്ചതെവിടെയാണ്....
ചിലപ്പോള് ചിലരുടെ സ്മൃതിയുടെ കാന്വാസില് ഒരു കറുത്ത വൃത്തം രൂപപ്പെടുന്നു. അടുത്തിടെ കഴിഞ്ഞതെല്ലാം ആവൃത്തത്താല് മറയ്കപ്പെടുന്നു. കഴിഞ്ഞുപോയവ കരുത്തോടെ അയാളുടെ മനസ്സില് തെളിയാന് തുടങ്ങുന്നു... അവയിലേക്കുനോക്കി അയാള് തന്റെ വര്ത്തമാനമാകെ മറന്നുപോകുന്നു... അപ്പോളയാള് പറയാന് തുടങ്ങും ഈയിടെയായി എനിക്കു ഭയങ്കര മറവി എന്ന്... അയാള് മറക്കുകയല്ല ഓര്ക്കുകയാണ്.അയാള്ക്കു നഷ്ടപ്പെട്ട ബാല്യവും കൗമാരവും...
Saturday, May 12, 2018
രണ്ടു ചെറുകഥകള്
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment